W ostatnich dniach udało mi się uczestniczyć w koncercie zespołu De Press. Większość programu wypełniły utwory z wydanej w ubiegłym roku płyty “Myśmy rebelianci – piosenki Żołnierzy Wyklętych”. Po ich wysłuchaniu na żywo postanowiłem zachęcić wszystkich do zapoznania się z tym krążkiem.

Naprawdę bardzo wielka szkoda, że o tej produkcji wie niewielu, ale widocznie teksty, które wyśpiewuje Andrzej Dziubek, są nie do przetrawienia przez co niektórych.

Gdy przed pięcioma laty grupa Lao Che wydała album “Powstanie Warszawskie”, było o nim bardzo głośno. I zresztą całkowicie zasłużenie, bo muzycy w rewelacyjny sposób oddali hołd żołnierzom, którzy w 1944 roku przez 63 dni toczyli bardzo nierówną walkę o wolność dla stolicy. Kto jeszcze nie słyszał tego krążka, jak najszybciej powinien to nadrobić.

Podobnie zresztą powinno się stać także z płytą De Press “Myśmy rebelianci”. Szkoda, że ten album wydany pod egidą Muzeum Powstania Warszawskiego nie został należycie wypromowany w mediach, tak jak to stało się z produkcją Lao Che. Andrzej Dziubek, lider De Press, napisał muzykę do tekstów, które powstały podczas II wojny światowej, jak i w okresie późniejszym, a które śpiewali po lasach żółnierze podziemia antykomunistycznego. I jestem przekonany, że dzięki nowym melodiom i rockowemu brzmieniu De Pressu zyskały one na swojej mocy.

Tak jest na przykład z utworem, w którym Andrzej Dziubek śpiewa refren “Bij bolszewika, bij, bij, bij! Bij bolszewika”. Ten chwytliwy fragment od razu sam rzuca się na usta słuchaczy, przekonałem się o tym zresztą podczas koncertu. Mocne przesłanie ma też piosenka do tekstu autora słynnego “Pałacyku Michla”, który zginął podczas powstania i nie dożył już czasów, gdy po warszawskich ulicach maszerowała Armia Czerwona. To właśnie Józef Szczepański – “Ziutek”, napisał pod koniec sierpnia 1944 roku słowa: “Czekamy ciebie, czerwona zarazo, byś wybawiła nas od czarnej śmierci, byś nam, kraj przedtem rozdarłszy na ćwierci, była zbawieniem witanym z odrazą…”. I to wyjątkowe powitanie “wyzwolicieli” idących ze wschodu można usłyszeć po włożeniu płyty do odtwarzacza. W tytułowej piosence – “Myśmy rebelianci”, padają zaś słowa: “Nie chcemy sierpów ani młotów i obrzydł nam germański wróg, na pomstę mamy dziś ochotę, za Polskę spłacić krwawy dług”. Tak właśnie swoją powinność wobec Ojczyzny rozumieli partyzanci, którzy jeszcze długo po wojnie przelewali swoją krew, walcząc z komunistami.

Na krążku “Myśmy rebelianci” Andrzej Dziubek wraz z De Press umieścili w sumie piętnaście piosenek żołnierzy, o których pamięć została perfidnie zakłamana w latach PRL-u. Ówczesna władza przedstawiała ich jako bandytów i sprzymierzeńców hitlerowców, co delikatnie mówiąc mocno rozmijało się z prawdą. Dobrze, że także wśród muzyków znajdują się tacy ludzie jak Andrzej Dziubek, którzy dążą do odkłamania polskiej historii.

O ostatniej płycie grupy De Press nie jest za głośno, ale chyba dlatego, że dla sporej grupy ludzi wciąż pamięć o Żołniarzach Wyklętych jest po prostu niepoprawna politycznie. Ja jednak zapraszam do posłuchania krążka “Myśmy rebelianci”, by właśnie na rockowo poznać ważny fragment historii powojennej Polski.

Piotr Wojtowicz

Tagi: de press, myśmy rebelianci